Gisteren (17 juni) zijn we dus goed en wel geland op Denver. Vandaag (zaterdag 18 juni, moeilijk misschien anders met het uurverschil) stond de rit Denver - Cheyenne op het programma.
Vroeg opgestaan, rustig ontbeten, dan 'even' naar de Wal-Mart... Dat is dus langer dan even, ik denk dat ik daar een hele dag zou kunnen rondlopen. Van wol tot ipads en van fitnessspullen tot koekjes.
Kwart voor tien waren we dus echt vertrokken. Het weer zag er mooi uit. Zonnetje, paar wolken en net goed van temperatuur. Na een dikke twee uur rijden kwamen aan de ingang van The Rocky Mountains. Daar kregen we te horen dat de weg na 19 mijl afgesloten was wegens te veel sneeuw. Wij dus terug, om langs de andere kant om toch nog iets te zien van de mooie bergen. Leuke verharde weg hierdoor gedaan, de 4x4 heeft zijn nut dus al bewezen.
Rond half acht checkten we in in ons hotel. Half uur later zaten we in een outback steakhouse, en dat viel reuze mee. Heel lekkere steak en carrotcake om je vingers bij af te likken. Dit was zeker voor herhaling vatbaar.
Nu een fijn nachtje slapen, morgen weer een lange rit, van Cheyenne naar Cody via de Crazy Woman Canyon. Daarover later meer.
Reisstress
Vrijdag vertrek ik op reis. En daar heb ik wat stress voor. Gezonde stress wel. Ik wil het goed georganiseerd aanpakken nu, en dat moet ook wel want het is zonder reisbureau. Dus geen roadbook en reispapieren die mooi in een envelop toekomen.
De reis gaat dit jaar voor de derde keer naar Amerika. Het eerste jaar deden we een rondrit van San Fransisco naar Los Angeles langs de voornaamste nationale parken. Vorig jaar gingen we voor een rondje Florida.
Nu landen we op Denver, vandaar gaat het via de Rocky Mountains, Cheyenne en Cody naar Yellowstone. Daar blijven we 6 nachten, op verschillende plaatsen. We vervolgen onze weg door Grand Teton naar Salt Lake City. Dit wordt de enige overnachting in een echte stad. De laatste dagen rijden we naar Moab om dan terug te rijden naar Denver.
Enkel het weer kan een spelbreker zijn. En dit is nogal wispelturig in deze streek. 2 weken geleden lag er nog 7 meter sneeuw op sommige plaatsen. Onvoorstelbaar... De skibroek, muts en handschoenen liggen dus klaar samen met de shorts, zonnebril en aftersun.
De reis gaat dit jaar voor de derde keer naar Amerika. Het eerste jaar deden we een rondrit van San Fransisco naar Los Angeles langs de voornaamste nationale parken. Vorig jaar gingen we voor een rondje Florida.
Nu landen we op Denver, vandaar gaat het via de Rocky Mountains, Cheyenne en Cody naar Yellowstone. Daar blijven we 6 nachten, op verschillende plaatsen. We vervolgen onze weg door Grand Teton naar Salt Lake City. Dit wordt de enige overnachting in een echte stad. De laatste dagen rijden we naar Moab om dan terug te rijden naar Denver.
Enkel het weer kan een spelbreker zijn. En dit is nogal wispelturig in deze streek. 2 weken geleden lag er nog 7 meter sneeuw op sommige plaatsen. Onvoorstelbaar... De skibroek, muts en handschoenen liggen dus klaar samen met de shorts, zonnebril en aftersun.
De nieuwe menu.
Maandag: Wok met gevogeltepita, een zak wokgroenten en zelfgemaakte (door vriendjelief wel) woksaus.
Dinsdag: Kalfsvlees alla Milanese
Woensdag: Fettucine met prei en pancetta
Donderdag: Macaronischotel met tonijn en courgette
Vrijdag: Scampi met tabouleh en korianderpesto
4 van de 5 gerechtjes komen (weer) van Jeroen Meus. Die kookt gewoon zo simpel en het smaakt ook altijd lekker. Enkel het gerechtje van vrijdag is een echte test. Tabouleh heb ik nog nooit gemaakt of gegeten. Ik laat jullie weten of het geslaagd was.
Nog 1 ding, de aspergesoep die ik vorige week ging maken, dat is er niet van gekomen. Vlak voor mijn neus werden de laatste asperges gekocht bij de boer... Overmacht dus...
Dinsdag: Kalfsvlees alla Milanese
Woensdag: Fettucine met prei en pancetta
Donderdag: Macaronischotel met tonijn en courgette
Vrijdag: Scampi met tabouleh en korianderpesto
4 van de 5 gerechtjes komen (weer) van Jeroen Meus. Die kookt gewoon zo simpel en het smaakt ook altijd lekker. Enkel het gerechtje van vrijdag is een echte test. Tabouleh heb ik nog nooit gemaakt of gegeten. Ik laat jullie weten of het geslaagd was.
Nog 1 ding, de aspergesoep die ik vorige week ging maken, dat is er niet van gekomen. Vlak voor mijn neus werden de laatste asperges gekocht bij de boer... Overmacht dus...
Kwaak...
Sinds enkele weken hebben we er een huisdiertje bij. Hij leek in het begin zo schattig en lief. En onschuldig... Niet dus, ik ben al 2 dagen een manier aan het bedenken om hem te vangen.
Het gaat hier dus om een meerkikker die echt wel luid kwaakt. En dit liefst op de meest onmogelijke momenten. Als je rustig in je bed ligt met het raam open, of wanneer je rustig in de tuin zit...
Als ik hem te pakken krijg ga ik hem wel aan een grote vijver zetten. Maar dat pakken, zo eenvoudig is dat niet. Hij ziet mij sneller en schiet dan weg onder water.
Beste tip tot nu toe is met een vislijn met een vliegje aan. Dat ga ik dus de komende week eens proberen.
En morgen probeer ik hem vast te leggen met geluid, dan kunnen jullie er ook wat van genieten. :-)
De weekmenu volgt morgen, het ziet er veelbelovend uit.
Het gaat hier dus om een meerkikker die echt wel luid kwaakt. En dit liefst op de meest onmogelijke momenten. Als je rustig in je bed ligt met het raam open, of wanneer je rustig in de tuin zit...
Als ik hem te pakken krijg ga ik hem wel aan een grote vijver zetten. Maar dat pakken, zo eenvoudig is dat niet. Hij ziet mij sneller en schiet dan weg onder water.
Beste tip tot nu toe is met een vislijn met een vliegje aan. Dat ga ik dus de komende week eens proberen.
En morgen probeer ik hem vast te leggen met geluid, dan kunnen jullie er ook wat van genieten. :-)
De weekmenu volgt morgen, het ziet er veelbelovend uit.
1,5
Dat is de hoeveelheid in kilogram die ik net samen met vriendjelief aan frambozen heb geplukt. Dit jaar is het echt een recordopbrengst. En we zijn zelfs al twee weken aan het plukken. Verbazend vroeg tegenover vorig jaar als ik me niet vergis.
Nu, de mensen rondom me hebben geluk. Wij eten graag en veel frambozen. Maar 1 kilo per dag is er toch net over. Wie me dus weet wonen en graag een bakje heeft ( ik gok op deze buurvrouw :-) )mag gerust langskomen. Je mag ook helpen plukken, of iets in ruil meebrengen.
Nu, de mensen rondom me hebben geluk. Wij eten graag en veel frambozen. Maar 1 kilo per dag is er toch net over. Wie me dus weet wonen en graag een bakje heeft ( ik gok op deze buurvrouw :-) )mag gerust langskomen. Je mag ook helpen plukken, of iets in ruil meebrengen.
Abonneren op:
Posts (Atom)